Frekans ayırma (frequency separation) nedir?

Portre rötuşuyla biraz zaman geçirdiyseniz, ağır cilt rötuşlarının bir kişiyi 2009'dan kalma render edilmiş bir oyun karakterine dönüştürmenin en hızlı yolu olduğunu zaten biliyorsunuzdur. Kaba cilt rötuşu hemen fark edilir. Çözüm daha hafif çalışmak değildir. Çözüm daha akıllıca çalışmaktır. Frekans ayrıştırma (frequency separation), doku ve ton üzerinde birbirinden bağımsız çalışmanızı sağlar. Böylece portreyi gerçek hissettiren gözenekleri ve çilleri yok etmeden düzensiz cilt tonlarını yumuşatabilirsiniz.

Kulağa olduğundan daha karmaşık gelen tekniklerden biridir. Birkaç kez kullandıktan sonra onsuz nasıl rötuş yaptığınızı merak edeceksiniz.

Frekans ayrıştırma gerçekte ne yapar?

Her fotoğraf, doku (ince detaylar, gözenekler, saçlar, kumaş dokusu) ve ton/renk (cilt lekeleri, gölgeler, düzensiz pigmentasyon) olmak üzere üst üste duran iki tür görsel bilgi içerir. Normalde bu iki bilgi türü aynı pikseller üzerinde bulunur; bu da birini düzeltirken diğerini de kaçınılmaz olarak etkilemeniz anlamına gelir.

Frekans ayrıştırma, bu iki bilgi türünü ayrı katmanlara ayırır. Yüksek frekans katmanı ince detayları içerir. Düşük frekans katmanı ton ve rengi içerir. Ayrıştırma tamamlandıktan sonra her birini, diğerine zarar vermeden ayrı ayrı düzenleyebilirsiniz.

Affinity'de, frekans ayrıştırma işlemi Piksel Stüdyosu'ndaki Filtreler > Frekans Ayırma aracılığıyla otomatik olarak gerçekleştirilir. Arka planda, düşük frekanslı katmanları oluşturmak için bir bulanıklaştırma filtresi uygulanır ve Yüksek Geçiş filtresi, Linear Light karıştırma moduna ayarlanarak yüksek frekanslı katmanları işler. Bunların hiçbirini manuel olarak ayarlamanız gerekmez.

Bu özellik, Kompozisyon Stüdyosu içinde de bulunur ancak bu stüdyo varsayılan olarak gizlidir. Buna erişmek için Stüdyo Yöneticisini açmanız ve manuel olarak etkinleştirmeniz gerekir.

Affinity'de temel bir frekans ayrıştırma iş akışı şu şekildedir:

1. Filtreler'e gidin > Frekans Ayırma seçeneğini seçin.
2. Cilt tonunu cilt dokusundan ayırırken yüz yapısını bozmayan bir yarıçap değeri seçin.
3. Bir bulanıklaştırma yöntemi seçin: Çoğu portre için Gauss, kenar hassasiyeti gerektiren çalışmalar için Median veya Bilateral kullanabilirsiniz.
4. Ton ve renk düzeltmelerini Düşük Frekans katmanında yapın.
5. Gözenekler, saç telleri, lekeler ve doku sorunları üzerinde Yüksek Frekans katmanında çalışın.
6. İncelemeyi, maskelemeyi veya kaldırmayı kolaylaştırmak için frekans katmanlarını gruplanmış hâlde tutmanızı tavsiye ederiz.

Yarıçap Kaydırıcılar: Çoğu kişinin hata yaptığı yer

"Frekans Ayırma" iletişim kutusu açıldığında ilk karşılaşacağınız ayar Yarıçap kaydırıcısıdır. Bu ayar, düşük frekans katmanına uygulanacak bulanıklaştırma miktarını belirler ve hangi bilgilerin dokuya, hangilerinin ton katmanına aktarılacağını kontrol eder.

İlk içgüdü değeri yükseltmek olabilir. Bunu yapmayın. Aşırı yüksek bir yarıçap değeri, çok fazla detayı düşük frekans katmanına taşır. Sonuç olarak burun köprüsü veya göz çukuru gibi yapısal yüz özellikleri bulanıklaşır ve sonraki rötuşlar yapay görünmeye başlar.

Yarıçap değerini, Düşük Frekans önizlemesinde renk ve tonların yumuşak şekilde birleştiği ancak yüzün temel özellikleri ve konturlarının hâlâ korunduğu noktaya ayarlayın. Görüntü, hafifçe odak dışına çıkmış yumuşak bir versiyon gibi görünmelidir. Eğer bir suluboya resmine benziyorsa değeri azaltın.

Bulanıklaştırma yöntemini seçme

Affinity, Düşük frekanslı katmanlar için üç farklı bulanıklaştırma yöntemi sunar. Çoğu rötuş uzmanı varsayılan olarak Gaussian yöntemini kullanır ve başka seçeneklere bakmaz; ancak diğer ikisi belirli durumlarda gerçekten kullanışlıdır.

Gauss (varsayılan): Yumuşak ve ağırlıklı bir bulanıklaştırma uygular. Çoğu portrede iyi sonuç verir. Güvenli ve güvenilir bir başlangıç noktasıdır.

Median: Renk bölgelerini genişletir ve kenarları Gaussian yöntemine göre daha iyi korur. Süjede, çevredeki tonlara taşmasını istemediğiniz güçlü çene hatları, belirgin kaşlar ve benzeri detaylar dahil belirgin özellikler varsa kullanışlıdır:

Bilateral: Yüksek kontrastlı kenarları korurken bu alanların içinde bulanıklaştırma uygular. Bilateral seçildiğinde Tolerans kaydırıcısı kullanılabilir hâle gelir. Bu ayarı, üzerlerinde fırça çalışırken önemli yüz özelliklerinin ne kadar güçlü korunacağını kontrol etmek için kullanabilirsiniz. İşlemesi daha yavaştır ancak karmaşık ve detaylı portrelerde buna değebilir.

Evrensel olarak doğru tek bir yöntem yoktur. Önce Gaussian yöntemini deneyin; sorunlu bölgelerde yapısal tanımın kaybolduğunu fark ederseniz Bilateral yöntemine geçin.

Düşük frekanslı katmanlar üzerinde çalışma

Ayrıştırma uygulandıktan sonra düşük frekans katmanı, renk ve ton düzenlemeleri için çalışma alanınız hâline gelir. Burada cildin yüzey dokusuna dokunmadan cilt tonunu eşitleyebilir, kızarıklıkları azaltabilir ve gölgeleri hafifletebilirsiniz.

Renk Açma ve Bulanıklaştırma Fırçası araçları burada en önemli yardımcılarınızdır. Daha geniş kapsamlı cilt rötuşlarında, İyileştirme Fırçası da düzensiz ve parçalı pigmentasyonları düzeltmede oldukça başarılıdır. Çevredeki tonları örnekler ve bunları doğal şekilde harmanlar. İnce detaylar içermeyen bir katman üzerinde çalıştığınız için fırça boyutu ve yumuşaklığı konusunda daha cesur davranabilirsiniz. Yine de opaklığı makul seviyede tutun; düzeltmeleri kademeli olarak biriktirmek, tek seferde ağır bir müdahaleden her zaman daha temiz sonuç verir.

Aşırı pozlanmış parlak alanlar da burada düzeltilir. Yakındaki bir renk örneğini alın, ardından Boyama Fırçası Aracını “Daha Koyu Renk” karışım moduna ayarlayıp Akış ayarını düşük bir değere getirerek kırpılan alanın üzerini boyayın. Bu, birleştirilmiş bir katmanda uygulandığında çok daha karmaşık olacak basit bir düzeltmedir.

Kullanışlı bir klavye kısayolu: F tuşuna basarak yüksek ve düşük frekanslı Katmanlar arasında anında geçiş yapabilirsiniz. Rötuş akışından çıkmadan ilerlemenizi bağlam içinde kontrol edebilmek, çalışma süresini ciddi ölçüde hızlandıran küçük ayrıntılardan biridir.

Amaç cildi kusursuz şekilde eşitlemek değildir. Amaç, yüzü doğal hissettiren geçişleri korurken dikkat dağıtan unsurları azaltmaktır.

Yüksek frekans katmanıyla çalışma

Yüksek frekans katmanı; gözenekler, tek tek saç telleri, lekeler ve doku düzensizlikleri dahil tüm ince detayları içerir. Burada cilt dokusu üzerinde çalışırken yalnızca yüzeyi düzenlersiniz; alttaki tona dokunmazsınız. Bu da lekeler, dağınık saç telleri veya belirli bölgelerdeki doku sorunlarıyla çalışırken tam olarak ihtiyacınız olan şeydir.

Burada en çok tercih edilen araç Klonlama Fırçası'dır. Benzer yön ve yoğunluğa sahip yakındaki bir cilt dokusunu örnekleyin ve sorunlu alanın üzerine uygulayın. Doku ve ton birlikte değil, yalnızca doku kopyalandığı için sonuç neredeyse görünmez şekilde bütünleşir. Yama yapıldığını belli eden koyu veya açık haleler oluşmaz.

Leke Giderme Aracı, tekil lekeler ve küçük kusurlar için yüksek frekans katmanında oldukça başarılıdır. Daha büyük veya daha karmaşık düzeltmelerde ise Klonlama Fırçası, hangi bölgeden örnek alacağınız ve bunu nereye yerleştireceğiniz konusunda daha fazla kontrol sağlar.

Seçimler ve maskeler burada da çalışır

Sıklıkla gözden kaçan bir nokta vardır: Her iki frekans katmanı da normal katmanlar gibi davranır. Affinity'de başka herhangi bir katmanda yaptığınız gibi bunlara seçimler, maskeler ve hatta canlı maskeler uygulayabilirsiniz.

Bu da oldukça hedefli rötuş seçenekleri sunar. Belirli bir bölgenin (alın, yanaklar veya göz altı gibi) etrafında kabaca bir seçim oluşturup rötuş işlemini yalnızca o alanla sınırlandırabilirsiniz. Bir katman maskesi kullanarak düzenlemenin etkisini kenarlarda kademeli olarak azaltabilirsiniz. Düşük Frekans katmanını düzenlemeden önce, yüzün belirli bir bölümündeki renk sapmasını seçim araçlarıyla izole edebilirsiniz.

Frekans katmanlarını birbirinden tamamen ayrılmış ve kapalı alanlar olarak düşünmek doğru yaklaşım değildir. Bunlar, Affinity'nin tüm araçlarından yararlanabilen normal katmanlardır.

Kaçınılması gereken yaygın frekans ayrıştırma hataları

Hatalar genellikle tekniği aşırı kullanmaktan veya yanlış katmanda çalışmaktan kaynaklanır.

• Yarıçap değerini yüz yapısı bulanıklaşacak kadar yükseltmek
• Ton problemlerini yüksek frekans katmanında düzeltmeye çalışmak
• Farklı yön veya yoğunluğa sahip bir bölgeden doku kopyalamak
• Düzenlemenin hâlâ doğal görünüp görünmediğini kontrol etmek için grubu açıp kapatmayı unutmak
• Işıklandırma, renk açma ve koyultma veya renk düzeltmeyle daha iyi çözülebilecek problemleri frekans ayrıştırmayla düzeltmeye çalışmak

Frekans ayrıştırmanın uygun olmadığı durumlar

Frekans ayrıştırma; portreler, cilt rötuşları ve yüzey dokusunun tondan bağımsız olarak korunması gereken görüntüler için son derece etkilidir. Ancak diğer bazı kullanım senaryolarında daha az faydalı olabilir, hatta ters etki yaratabilir.

Düz ve kusursuz geçişlerin önemli olduğu ürün fotoğrafçılığında, birleştirilmiş katmanlar üzerinde uygulanan geleneksel renk açma ve koyultma işlemleri çoğu zaman daha iyi sonuç verir. Kumaş, taş veya deri gibi yoğun dokulu yüzeyler, yanlış yarıçap değeriyle frekans ayrıştırma uygulandığında öngörülemeyen sonuçlar verebilir. Yüksek gürültü içeren görüntülerde ise bu gürültü yüksek frekans katmanına taşınarak temiz çalışmayı zorlaştırabilir.

Buna rağmen editoryal portre ve güzellik çalışmalarında, rötuş araç setindeki en kullanışlı tekniklerden biri olmaya devam eder.

Tahribatsız bir iş akışı oluşturma

Frekans ayrıştırma iş akışının en iyi versiyonu tahribatsız olandır. Affinity'de ayrıştırma uygulandığında orijinal katman korunur. Herhangi bir düzeltmeyi yeniden gözden geçirmeniz veya geri almanız gerekirse kaynak katman her zaman kullanılabilir durumda kalır.

Her iki katmanda da boyama yapmadan önce seçim araçlarını kullanmak, yaptığınız düzeltmenin etki alanını sınırlandırmanıza da yardımcı olur. Yüksek frekans katmanındaki bir düzeltme hatalı görünüyorsa, seçim sınırı bunun istemediğiniz bölgelere taşmamasını sağlar. Sistemli bir yaklaşımdır ancak alışkanlık hâline geldiğinde oldukça hızlı ilerler.

Genel bakış

Frekans Ayırma sihir değildir. Kötü aydınlatılmış bir portreyi düzeltemez ve düşük kaliteli bir görüntüyü profesyonel bir stüdyo çekimine dönüştüremez. Sağladığı şey, fotoğraftaki iki temel görsel bilgi türü üzerinde hassas kontrol elde etmenizdir; böylece yaptığınız rötuşlar yalnızca hedeflediğiniz bölgelerde kalır.

Bu teknik, hızlı ticari düzeltmelerden ayrıntılı güzellik rötuşlarına kadar geniş bir kullanım alanına sahiptir. İster bir dergi yerleşimi için portre fotoğrafı düzenliyor olun ister kapsamlı bir editoryal çekim üzerinde çalışıyor olun, yarıçapı, yöntemi ve katman davranışlarını anlamak; rastgele müdahaleler yapmak yerine bilinçli kararlar vermenizi sağlar.

Affinity'nin uygulaması, frekans ayrıştırmayı geçmişte erişilmesi zor bir teknik gibi hissettiren manuel kurulum sürecini ortadan kaldırır. Yarıçapı belirleyin, bulanıklaştırma yöntemini seçin ve çalışmaya başlayın. Sonrasında katmanlarla ne yapacağınız tamamen size kalmıştır.